Tekst
De streep door de kamer
Esra
Sinds deze week loopt er een streep van blauw plakband dwars door onze kamer. Ik heb hem zelf geplakt. Ik ben twaalf en zit in groep 8, en ik wil gewoon een plek die alleen van mij is. Mijn zusje Melek pakt namelijk steeds mijn spullen. Gisteren was mijn grijze trui weer weg, en vanochtend lag mijn haarborstel op haar bed. Daarom geldt vanaf nu: links is van mij, rechts is van haar. Mama zegt dat ik overdrijf, maar mama hoeft ook geen kamer te delen met een zusje van negen.
Melek
Esra denkt dat ik haar spullen pak om haar te pesten. Dat is niet waar. Vroeger deden we alles samen. Volgend jaar gaat Esra naar de middelbare school in de stad. Dan heeft ze vast helemaal geen tijd meer voor mij. Ze praat nu al alleen nog maar over haar nieuwe school en haar vriendinnen. Als ik haar grijze trui aanheb, voelt het een beetje alsof ze nog naast me zit. Maar dat kan ik haar niet vertellen, want dan lacht ze me vast uit.
Esra
Het plan werkt niet helemaal. Mijn bureau staat aan mijn kant, maar de deur zit aan de kant van Melek. Elke keer als ik naar de wc wil, moet ik over de streep stappen. Melek vindt dat natuurlijk prachtig. Ze heeft zelfs een bordje met 'Douane' gemaakt. Als ik langs wil, kijkt ze expres heel streng en zegt: 'Tol betalen!' Eerst vond ik dat irritant, maar gisteren moest ik er stiekem om lachen. Dat heb ik haar natuurlijk niet laten merken.
Melek
Vanmiddag lag Esra's dagboek open op haar bed. Ik heb er niet in gelezen, echt niet, maar ik zag wel een tekening. Het was een tekening van ons tweeën op het dak van de schuur. Daar telden we vroeger altijd samen de sterren. Eronder stond: 'Ik ga dit missen.' Ik heb het dagboek snel dichtgedaan en ben naar beneden gelopen. Ik moest de hele middag aan die tekening denken.
Esra
Toen ik vanavond de kamer binnenkwam, zag ik meteen dat er iets veranderd was. Midden in de blauwe streep was een stukje plakband weggehaald. Ernaast lag een briefje in het handschrift van Melek: 'Deurtje. Alleen voor zussen.' Ik bleef een hele tijd naar dat briefje kijken, en mijn keel voelde ineens raar. Toen ging ik op mijn bed zitten en pakte mijn dagboek.
Melek
Esra heeft niks gezegd over het deurtje. Maar vannacht, toen ik bijna sliep, hoorde ik haar zachtjes door de kamer lopen. Ze stapte precies door het gat in de streep en legde iets op mijn bed. Daarna liep ze terug naar haar eigen kant. Voorzichtig voelde ik wat het was. Het was haar grijze trui, en hij rook naar Esra.
Sinds deze week loopt er een streep van blauw plakband dwars door onze kamer. Ik heb hem zelf geplakt. Ik ben twaalf en zit in groep 8, en ik wil gewoon een plek die alleen van mij is. Mijn zusje Melek pakt namelijk steeds mijn spullen. Gisteren was mijn grijze trui weer weg, en vanochtend lag mijn haarborstel op haar bed. Daarom geldt vanaf nu: links is van mij, rechts is van haar. Mama zegt dat ik overdrijf, maar mama hoeft ook geen kamer te delen met een zusje van negen.
Melek
Esra denkt dat ik haar spullen pak om haar te pesten. Dat is niet waar. Vroeger deden we alles samen. Volgend jaar gaat Esra naar de middelbare school in de stad. Dan heeft ze vast helemaal geen tijd meer voor mij. Ze praat nu al alleen nog maar over haar nieuwe school en haar vriendinnen. Als ik haar grijze trui aanheb, voelt het een beetje alsof ze nog naast me zit. Maar dat kan ik haar niet vertellen, want dan lacht ze me vast uit.
Esra
Het plan werkt niet helemaal. Mijn bureau staat aan mijn kant, maar de deur zit aan de kant van Melek. Elke keer als ik naar de wc wil, moet ik over de streep stappen. Melek vindt dat natuurlijk prachtig. Ze heeft zelfs een bordje met 'Douane' gemaakt. Als ik langs wil, kijkt ze expres heel streng en zegt: 'Tol betalen!' Eerst vond ik dat irritant, maar gisteren moest ik er stiekem om lachen. Dat heb ik haar natuurlijk niet laten merken.
Melek
Vanmiddag lag Esra's dagboek open op haar bed. Ik heb er niet in gelezen, echt niet, maar ik zag wel een tekening. Het was een tekening van ons tweeën op het dak van de schuur. Daar telden we vroeger altijd samen de sterren. Eronder stond: 'Ik ga dit missen.' Ik heb het dagboek snel dichtgedaan en ben naar beneden gelopen. Ik moest de hele middag aan die tekening denken.
Esra
Toen ik vanavond de kamer binnenkwam, zag ik meteen dat er iets veranderd was. Midden in de blauwe streep was een stukje plakband weggehaald. Ernaast lag een briefje in het handschrift van Melek: 'Deurtje. Alleen voor zussen.' Ik bleef een hele tijd naar dat briefje kijken, en mijn keel voelde ineens raar. Toen ging ik op mijn bed zitten en pakte mijn dagboek.
Melek
Esra heeft niks gezegd over het deurtje. Maar vannacht, toen ik bijna sliep, hoorde ik haar zachtjes door de kamer lopen. Ze stapte precies door het gat in de streep en legde iets op mijn bed. Daarna liep ze terug naar haar eigen kant. Voorzichtig voelde ik wat het was. Het was haar grijze trui, en hij rook naar Esra.